Recensie: Slipknot in de Heineken Music Hall

Metal-formatie Slipknot stond op 1 februari in de Heineken Music Hall in Amsterdam om iedereen weg te blazen. Wij waren er uiteraard bij om verslag te doen!

Slipknot hoeft binnen de metal-wereld eigenlijk geen introductie meer te krijgen. De band staat vrijwel bij elke metal-luisteraar in de top vijf bands die ze begonnen te luisteren toen ze begonnen met metal. De band komt alweer uit 1995 en is opgericht in Iowa door bassist Paul Gray, percussionist Shawn Crahan en (voormalig) zanger Anders Colsefini. Het eerste album (Mate.Feed.Kill.Repeat) is door de band in eigen beheer uitgebracht. De latere albums zijn uitgebracht via Roadrunner. Slipknot is een van de bestverkopende bands in het genre. De band onderscheidt zich door de vrij ingewikkelde, muzikale structuren, het gebruik van horrorelementen, door minder rap en meer grunt voor de zang te kiezen en maskers te dragen tijdens optredens. Het genre van de band kan het best beschreven worden als nu-metal.

slipknot

Als opener had Slipknot de band King 810 meegenomen. Een band die vrijwel niemand kende en dat merkte je. De muziek van de band hielp ook niet mee, het was erg traag met soms wat uitbarstingen en een zanger met een verschrikkelijke schreeuw. Het publiek reageerde ook niet echt enthousiast en dit maakte dat het concert veel te lang leek te duren. Nadat King 810 na iets van drie kwartier eindelijk verdween werd het podium klaargemaakt voor de band waar iedereen voor kwam.

Het podium zag er indrukwekkend uit met een enorme duivelskop en overal vlammenwerpers die veel werden gebruikt. Aangezien de band met negen leden is, was het podium druk bevolkt. De band opende met het nummer Sarcastrophe van hun nieuwe album The Gray Chapter. Duidelijk was dat veel mensen dat album goed hadden beluisterd aangezien er veel werd meegebruld met het nummer. Hierna was het tijd voor wat ouder werk met nummers als The Heretic Anthem en My Plague. Nummers die ik zelf als tiener veel heb geluisterd en stiekem zijn het toch nog vette nummers om live te horen. Hierna was het tijd voor wat nieuwere nummers en volgden The Devil in I, Psychosocial en The Negative One. Het publiek had er enorm zin in en alle nummers werden vol meegezongen. De band leek er ook zin in te hebben en ging lekker los op de nummers. Andere nummers die ze speelden waren Before I Forget, Duality, The Blister Exists en Spit It Out. Bij het laatste nummer moest de zaal gaan zitten en tegelijk opspringen, zoals ze dat eigenlijk altijd doen bij het nummer.

Als toegift kwamen ze met drie oude en harde nummers die de fans zeker waardeerden. (sic), People = Shit en Surfacing volgden elkaar in explosief tempo en de zaal schreeuwde keihard mee. Zanger Corey liet weten snel terug te komen en ook bood hij nog zijn excuses aan dat het zolang heeft geduurd voordat ze terug waren in Nederland. Iemand naast me zei dat dat 2008 was, maar dat weet ik niet zeker. De band bewijst een enorm gave live-show neer te zetten en nog steeds relevant te zijn voor veel mensen. Zelf vind ik het oude materiaal veel gaver dan het nieuwe, maar dat is iets persoonlijks. Het nieuwe materiaal is te lief, dit kan komen doordat de eerdere albums werden geschreven door voormalig drummer Joey Jordison en de nieuwere door zanger Corey. Joey had meer agressie in zijn nummers en dat vond ik persoonlijk gaver. Desondanks waren alle fans tevreden met het concert en het was zeker spectaculair. Met al het vuur, de opstelling, de opstijgende biervaten percussie-apparaten van Chris en Shawn en de energie van de band.

Slipknot bewijst nog steeds relevant te zijn voor veel mensen met dit energieke concert. De setlist was goed gemixt tussen oud en nieuw materiaal en zo was er voor iedereen wat. De band staat live als een huis en ondanks dat het geluid niet altijd even goed was, was het concert erg gaaf om naar te kijken. De openingsact mag snel vergeten worden, maar Slipknot zal ongetwijfeld veel fans hebben blijgemaakt. Ze staan overigens op 6 juni als headliner op het Fortarock Festival in Nijmegen. Dus als je ze hebt gemist en nog wilt zien, is dit je kans.

Like this Article? Share it!

About The Author

the Movie Maniac! Marc is onze Marvel- en Star Wars-fanboy en weet alles van films. Hij kijkt er vijftien tot twintig per week.

Leave a Reply