Recensie: Guns, Gore and Cannoli

By Wesley Akkerman | Artikelen, Games, Recensies

De Belgische studio Crazy Monkey Studios heeft een tof arcadespel afgeleverd in de vorm van Guns, Gore and Cannoli, al zijn er wel kleine irritaties.

Crazy Monkey Studios is een Belgische game-ontwikkelaar. Samen met animatiefilmmakers De Claeysbrothers hebben zij de game Guns, Gore and Cannoli ontwikkeld, die gebaseerd is op een korte film van De Claeysbrothers. In die short maken we kennis met een maffiosi uit de jaren twintig in Noord-Amerika, die de taak hebben gekregen een lading whiskey op te halen.

Bij aankomst gaat het meteen fout. Wanneer de boot namelijk is aangemeerd, verschijnen er al de eerste zombies. Gewapend met een pistool, trekken de domme krachten erop uit die zombies neer te maaien en de whiskey op te halen – want een goede whiskey is natuurlijk heel wat waard. Deze toffe animatiefilm uit 2004 alwwe is de basis van de game Guns, Gore en Cannoli.

can1

Wanneer je de film naast de game legt, dan valt op dat de game eigenlijk een soort interactieve versie van de film is. De handgetekende stijl wordt prachtig weergeven op een full hd-scherm en de animaties lopen ontzettend vloeiend over het scherm. De tekeningen zijn ook een stuk mooier dan tien jaar geleden en de effecten zoals regen en bloed, spatten bijna van je scherm af.

In een interview dat ik iets meer dan een jaar geleden met de ontwikkelaars had, legde Steven Verbeek, mede-oprichter van Crazy Monkey Studios, ook aan mij uit dat het de bedoeling was van de korte film een game te maken en het leek hen daarbij een geweldig idee de tekenstijl en animatietechnieken uit de animatiefilm rechtstreeks in een spel te gieten.

Ik kan niet anders doen dan concluderen dat die opzet gelukt is. Net zoals de film, is ook de game in een 2D-stijl gegoten. Er zijn wel diepte-elementen aanwezig, maar we kunnen niet spreken van een 2.5D-perspectief. Dat hoeft ook helemaal niet, want de game ziet er oogstrelend tof uit en dat komt dus onder meer door die handgetekende animaties en meer dan vloeiende bewegingen.

385517

Guns, Gore and Cannoli is een 2D-arcadespel in de stijl van Metal Slug. Je speelt met één van de vier maffiosi en schiet op zombies, bendeleden en militairen die het allemaal op jou gemunt hebben. Het schieten voelt ontzettend lekker aan en als je kijkt naar de animatie van de maffia, dan neemt-ie ook even voor een moment de juiste houding aan, met subtiele bewegingen.

Daarnaast is het ook zo dat je al heel snel veel sterkere wapens krijgt en op dat moment vliegen de zombies je om de oren – letterlijk. De eerste shotgun zorgt er al voor dat je headshots kunt maken waar de zombies ook echt kapot van gaan en niet veel later krijg je toegang tot vlammenwerpers, raketwerpers en meer, naast natuurlijke je vertrouwde pistool en mitrailleur.

Met welk wapen je ook schiet, het knallen blijft altijd lekker aanvoelen en de reactie van alle vijanden daarop, zijn ontzettend komisch in beeld gebracht. De lichaamsdelen vliegen in het rond en hoe groter de explosie, hoe groter de groep die je in één keer kunt aanpakken. Het is bevredigende gameplay zoals je dat kent uit de arcadehallen, maar dan bij je thuis, op de tv.

Alles lijkt dan ook te kloppen aan Guns, Gore and Cannoli. De graphics, het geluid, de gameplay en de coöperatieve stand voor in totaal vier spelers. En natuurlijk de achievements, die sommige levels een nieuw en uitdagend doel geven. Het verlengt de verder korte game (je bent er maximaal drie uur mee bezig) niet aanzienlijk, maar lang genoeg om de aankoop te rechtvaardigen.

Er zijn echter wel wat dingen waar ik me aan stoorde. Het herladen van sommige wapens duurde wel heel erg lang en in een snelle actiegame zoals deze was dat op sommige momenten funest. Het is het type realisme dat ik niet zoek in mijn arcadegames, waar ik zombies in neer knal die als mens de verkeerde lading (of juist de goede…) whiskey hebben gedronken.

Guns-Gore-Cannoli_4

Ook het camerawerk in de coöperatieve modus werkte niet altijd mee. De camera lijkt niet in staat zich te kunnen concentreren op de groep, maar focust zich daarentegen altijd op één persoon – en die persoon wisselt wel eens. Daardoor gaan je medespelers soms onterecht dood of ben je je eigen personage voor een paar seconde kwijt en dat was toch wel heel jammer.

Desondanks is dit een spel die we iedereen kunnen aanraden, of je hem nu alleen of met je vrienden speelt. De game ziet er fantastisch uit, heeft ontzettend veel humor (de typische Italiaanse maffia-karikaturen zijn voortreffelijk in beeld gebracht) en de gameplay is vlot en ontzettend bevredigend. Wij kunnen niet wachten op een mogelijk vervolg, die hopelijk iets langer duurt.

Aan de andere kant is het ook ontzettend verfrissend dat dit spel niet te lang duurde, omdat elk moment fris, tof en grappig is.

Like this Article? Share it!

About The Author

is mede-oprichter van Spotlight!TV en een freelance journalist gespecialiseerd in de Nederlandse gamesindustrie. Schrijft op Spotlight!TV en op het web over games, series, films, tech en muziek. Streamt ook nog wel eens, maar dat schiet er vaak bij in.

Leave a Reply