Recensie: Dragon Quest Heroes – en de te lange subtitel

By David van der Lof | Artikelen, Games, Recensies

De Japanners mochten er al sinds afgelopen februari mee aan de slag, maar wij Europeanen moesten nog een tijd wachten. De nieuwe Dragon Quest game, maar dan anders, is een feit. In Japan was de game al een commercieel succes. Uitgever Square Enix heeft zelfs al een vervolg voor komend jaar aangekondigd. Maar terug naar dit eerste deel, met een indrukwekkend lange titel: Dragon Quest Heroes: The World Tree’s Woe and the Blight Below.

Anders dan andere games uit de Dragon Quest-serie is deze titel geen diepe turn-based RPG. De game komt van een andere studio onder Square Enix: Omega Force, bekend van de Dynasty Warriors-games. In die spellen is het kapothakken van enorme hoeveelheden vijanden de orde van de dag. Deze vullen het scherm en zorgen zo voor spectaculaire effecten. Door Dragon Quest te mixen met gameplay van Dynasty Warriors ontstond deze nieuwe hack-and-slash Dragon Quest Heroes.

Een gewaagde keuze, die verschillend uitpakt in de game. Het verhaal speelt zich af in het koninkrijk Arba, waar de mensheid in vrede samenleeft met allerlei monsters. Deze variëren van lieve slijmerige stuiterballetjes tot grotere, enge skeletten en zelfs draken. Op een bepaald moment, tijdens een groot festival waarbij het in de hoofdstad een drukte van jewelste is, spreekt een duister uitziende tovenaar een spreuk uit waardoor alle monsters plotseling de inwoners aanvallen. Het is aan jou, deel uitmakend van de Royal Guard, om het gevecht tegen de monsters aan te gaan.

dragon-quest-heroes2

Gevechten

Dit gebeurt door steeds vanuit een bepaald kamp, waar je nieuwe wapens kunt kopen en punten kunt toewijzen aan vaardigheden, de wereld in te trekken. De helden komen dan in een soort afgebakende arena terecht, waar met name twee grote taken op hen wachten: het meppen van alle monsters en het bewaken en beschermen van belangrijke voorwerpen. Zo is er in het begin van het spel een grote generator, noodzakelijk om een wapen aan te drijven, welke door monsters aangevallen wordt.

Door met verschillende aanvallen, onder andere met magische componenten (denk aan vurige zwaardslagen of bliksemschichten) de monsters te lijf te gaan, probeer je de grote groepen op afstand te houden. Een leuke variatie hierbij is het oppikken van bepaalde tokens. Door deze token in te zetten kun je de net verslagen vijand weer oproepen. Ditmaal vecht hij gelukkig aan jouw zijde, wat voor extra verdedigingskracht zorgt.

Minpunten

Het jammere van de game is dat de arena’s redelijk klein zijn, en dat de doelen per gevecht niet veel van elkaar verschillen. De meeste vijanden kun je snel verslaan door op de aanvalsknoppen te blijven rammen. Dat kan snel gaan vervelen. Gelukkig zijn het er wel zoveel dat ze in groepen gevaarlijk blijven. Toch zijn ze niet heel slim, blijven wel eens achter randjes hangen of lopen doelloos rond. Het rare is ook dat je ze soms al ziet aankomen, maar ze nog niet over de rode streep van de arena zijn gelopen, waardoor je ze nog niet kunt raken.

dragon-quest-heroes3

Iets anders vreemds is het feit dat de monsters en helden niet te zien zijn in tussenfilmpjes waarin bijvoorbeeld wordt getoond dat een nieuwe deur wordt geopend. Je stond er net voor, met je team en nog wat vijanden, in het filmpje niet, en daarna is opeens iedereen er weer. Dit ziet er erg goedkoop uit. Grafisch is de game ook niet heel bijzonder, maar loopt gelukkig wel erg soepel, met nergens flinke framedrops die je uit de actie halen. Toch moet ook de wisselende aanwezigheid van voice-overs genoemd worden. De ene keer spreken ze alles uit, maar vaker komen er gewoon zinnen tekst in beeld die je moet doordrukken. Daarbij is de Engelse voice-acting vreselijk. En tot slot lijkt de muziek ook zo weggelopen uit een handheld-versie van Dragon Quest: daar hadden wel wat meer lagen in mogen zitten voor een grotere platform-release.

Dragon Quest Heroes: The World Tree’s Woe and the Blight Below is daarmee voor mij geen succes. Het pleit voor Square Enix dat ze twee van hun franchises willen combineren om het beste van beiden eruit te halen. Mijns inziens pakt deze samenwerking toch niet helemaal goed uit. Er is te weinig variatie om de game lang boeiend te houden. Niet dat dat Square Enix ervan weerhoudt om een vervolg te maken. Mocht daarmee meer variatie in gameplay komen dan kan het best een prima game worden.

Like this Article? Share it!

About The Author

Leave a Reply