Recensie: Battlefield: Hardline

By Leroy Woudstra | Artikelen, Games, Recensies

Als Battlefield-liefhebber en speler vanaf dag één doet Leroy bij elke Battlefield-aankondiging van een nieuw deel een vreugdesprongetje. Dus heeft hij er even goed voor gezeten. Maar vindt hij het ook wat?

Battlefield 3 had aardig wat kinderziektes en deel 4 deed mij zelfs iets huilen van ergernis. En deze ergernis bleef niet alleen bij de singleplayer, maar ook de multiplayer; erg jammer.

Ondanks de bugs bleef ik het spelen. Bij de aankondiging van Hardline maakte ik wederom een vreugdesprong en was blij verrast te horen, zien en te lezen dat Visceral Games (in plaats van DICE) het ineens over een compleet andere boeg had gesmeten. De setting van oorlogsvoering werd verruild voor die van cops and robbers. Totaal geen slecht idee, maar gaat dit passen in het universum van Battlefield?

Even wennen

We kruipen in de huid van agenten en boeven. Een simpele verandering die toch flink wennen is voor de doorgewinterde Battlefield-speler. De maps zijn ook ineens een stuk kleiner geworden, waardoor de gevechten een stuk intenser zijn dan voorheen. Ook heb je geen beschikking over het grof geschut zoals dat bij zijn voorganger wel zo was.

Samen met de setting zijn ook je middelen veranderd, logisch. Jammer? Nee, niet bepaald. Het tempo ligt ook hoger aangezien de maps kleiner zijn en het lijkt alsof je minder snel nieuwe wapens en gear kunt vrijspelen. Dat kan soms wat frustrerend zijn wanneer je net bent begonnen. Even door de zure appel heen bijten dus.

Het is altijd spannend om te zien of de nieuwe titel minder ziektes met zich meedraagt dan zijn voorganger. Het lijkt een norm geworden om halfbakken meuk op de markt te gooien: dat is helaas ook het geval met Hardline. Als ervaren Battlefield-speler merkte ik op dat het hit-systeem ook niet werkt naar behoren.

Ik verloor zo ontzettend vaak het gevecht met een ander dat ik als noob van de dag werd uitgeroepen door mijn nieuwe vrienden. Het kan ook heel goed zijn dat ik gewoonweg moest wennen aan alles. Waarschijnlijk was dat het want ik ben natuurlijk erg goed, dat weet ik ook.

Hardline

 

Hotwire: de nieuwe Conquest-modi

In de multiplayer zitten aardig wat modi die je kunt gaan spelen. Mijn favoriet is Hotwire en die kun je het beste vergelijken met Conquest. In plaats van op één plek zitten en punten harken op een Conquest-punt rijdt je nu in een Conquest-punt! In Hotwire kaap je dus een voertuig en à la Speed (de film, niet de drugs) race je door de map om zoveel mogelijk punten binnen te halen.

Je punten stoppen wanneer je voertuig vernield wordt door de tegenstander of wanneer de tegenstander je voertuig simpelweg jat. Tevens heb je weer te maken met Tickets en des te langer je doorrijdt met je voertuig, des te minder de Tickets worden van de tegenstander. Ook met een goeie maai van je machinegeweer worden ze minder, mits je ze raakt uiteraard.

Of je nu zelf rijdt of je laat rijden, het heeft iets ontzettend vets wanneer jij met je hoofd uit de wagen hangt om je wagen te verdedigen of juist de tegenpartij aan te vallen. Er is complete chaos, wederom door de net iets te kleinere mappen waardoor je veelal louter rondjes rijdt. En toch irriteert mij dat minder erg dan dat ik had verwacht. Mochten ze besluiten straks om DLC uit te brengen, graag grotere mappen alstublieft.

Heist

Een populaire modi voor online gamers is Heist. In Heist moeten de bad guys twee pakketjes stelen en op een aangegeven locatie droppen. De good guys moeten dit uiteraard zien tegen te houden. Aangezien de voertuigen in deze modi niet per se nodig zijn, maakt het de mappen in Heist een stuk tactischer, dynamischer en toch iets groter. Al blijft ‘groter’ een optische illusie.

Toen ik mijzelf in deze modus bevond, werd ik overigens constant klemgezet door een squad die verdomd goed met elkaar communiceerde. Er kwam niets of niemand tussen of je werd alweer neergeknald. Dat heeft mij aangespoord ook maar vrienden te maken die met mij in een squad wilde gaan zitten. Je kunt niet heel veel in je uppie.

Hardline

 

Andere multiplayer-modi

Verder op de lijst heb je Bloodmoney, Rescue, Crosshair, Conquest (small), Conquest (large) en natuurlijk Team Deathmatch. In Bloodmoney draait het louter om één grote pot met cash die beide teams moeten stelen en terugbrengen naar hun basis. Het team met de meeste winst wint de pot. Een leuke toevoeging van deze modi is dat wanneer je een vuurgevecht verliest je tegenstander je cash kan jatten en vice versa. En nóg erger is dat de tegenpartij geld kan jatten vanuit je basis!

Rescue spreekt eigenlijk wel voor zich: hier is het de bedoeling dat jij gijzelaars redt uit de handen van de bad guys. Appeltje eitje. In Crosshair is er sprake van een VIP die je moet beschermen en begeleiden naar een exit zonder kleerscheuren. Hier geldt tevens de regel, dood = dood. Geen respawns, geen voertuigen maar wel veel tactisch spel met je team. Dus rennen als een kip zonder kop werkt averechts in dit geval. Al kan dat natuurlijk wel en is de ronde binnen 30 seconden voorbij.

Jammer genoeg vind ik Crosshair te klein en te kort om er echt van te genieten. Geldt overigens ook voor Rescue. Maar ieder zijn of haar smaak. Uiteraard zijn de modi Conquest en Team Deathmatch ook van de partij. Conquest kent twee varianten: small en large. Ook dit spreekt wederom voor zich en verschilt in grootte. Team Deathmatch is ook net als vanouds, gewoon dom knallen.

Hieronder heb ik een video van mijn eigen opgenomen beeldmateriaal toen ik Battlefield: Hardline aan het spelen was. Deze video toont elke modi beschikbaar in de game, met uitzondering van Team Deathmatch. Dus als je de koning in actie wil zien, zeker even checken.

De multiplayer van Hardline is even wennen, maar verdomd verslavend. Eenmaal wat extra gear en wapens vrijgespeeld te hebben zal je spel ook weer het ‘oude’ worden en zit je zo in het vertrouwde Battlefield-ritme. Ondanks dat ik eigenlijk alleen maar Hotwire speel, is er zat voor elke speler denkbaar. Het belangrijkste van de multiplayer is het ritme en wennen aan al die nieuwe functies.

Singleplayer

Na al dat gelul over de multiplayer zou je haast vergeten dat er een singleplayer bij hoort. Het biedt je gelukkig iets meer dan louter schieten naar de boeven. Jij speelt een all-time good cop die verstrikt raakt in een web vol corruptie, vuil spel en macht. Niet echt vernieuwend hoor ik je denken. Klopt, maar mede door de toffe cast die erin zit neem je het als zoete koek.

En een beetje serie- of filmkijker herkent de acteurs die ze hebben gepropt in dit politieverhaal. De ontwikkelaar heeft getracht van de singleplayer een soort van detective- of politieserie te maken en dat is in mijn ogen wel redelijk gelukt. Je hoeft nu niet iedereen zomaar om te maaien, maar kunt ze nu zelfs aanhouden. Zwaaien met je badge was nog nooit zo leuk.

Al kunnen sommige boeven nog steeds door een muur ingerekend worden. Door een muur? Jazeker, een muur. Door dit soort fouten (nog steeds) te maken scoor je minpunten in mijn ogen, erg jammer. Je kunt een max van drie personen arresteren in je eentje. Let er wel op dat wanneer je een groep benadert, ze allemaal een witte tag boven het hoofd hebben.

Dit gebeurt automatisch wanneer je een boef benadert en geeft aan dat deze persoon binnen bereik van je FREEZE!-gelul staat. Mis je er 1 dan zal die persoon het vuur openen en ben je zwaar de klos. Overigens is het wel vreemd dat als je er 1 verkeerd ‘freezed’ direct alle bad guys ineens weten waar je zit en is verstoppen ineens uit den boze. Heel raar. Het is tevens geen ijzersterk verhaal en dat moeten wij ook helemaal niet erg vinden bij een Battlefield game. Het is vermakelijk en lang genoeg om jezelf mee te vermaken. Ga op onderzoek, reken boeven in probeer al die achievements of trophies te scoren. Daar ben je echt nog wel even zoet mee.

Wederom zitten die foutjes nog in de game die makkelijk verholpen hadden kunnen worden. Wellicht iets te snel uitgebracht? Ondanks die fouten ben ik heel erg te spreken over Battlefield: Hardline. Hoewel Battlefield meer gespeeld wordt vanwege zijn multiplayer, is de singleplayer meer dan vermakelijk en sleept je prima door de tijd heen. Het blijft een fantastische en toffe shooter naar mijn idee en zeker een must have voor je collectie.

Like this Article? Share it!

About The Author

Houd van Indonesisch eten en mag hem altijd wakker maken voor een bordje Rendang of een vers gedraaide lemper.

Leave a Reply